درباره ما

مرکز ملی شماره‌گذاری کالا و خدمات ایران در سال 1374 توسط موسسه مطالعات و پژوهش‌های بازرگانی تاسیس و به عنوان عضو سازمان GS1 بین‌الملل در ایران پذیرفته شد. مرکز، خدمات مختلف و گسترده‌ای را سازگار با استانداردها و راهکارهای جهانی در اختیار شرکت‌ها و موسسات فعال در کشور قرار می دهد.

ما چطور می توانیم کمکتان کنیم ؟

در صورت وجود هرگونه ابهام لطفا با کارشناسان ما تماس بگیرید.

شناسایی اقلام در سامانه کدینگ سازمانی

شناسایی اقلام در سامانه کدینگ سازمانی

شناسایی اقلام کدینگ سازمانی:  سازمان‌های تولیدکننده و تأمین‌کننده جهت استفاده بهینه‌ از اقلام و کنترل دقیق آن‌ها نیاز دارند درمرحله اول به شناسایی صحیحی از محصولات برسند و در قدم بعدی آن‌ها را با یک شیوه استاندارد و زبان واحد کدگذاری کنند. شناسایی صحیح و بی‌ابهام منابع سازمان پیش‌نیازی یرای برنامه‌ریزی منابع سازمانی (ERP) است.

برای شناسایی در کدینگ سازمانی اقلام با یک‌زبان واحد در کل سازمان ابتدا باید یک واحد کدینگ در سازمان شکل گیرد (این واحد بسته به ابعاد و وسعت فعالیت یک سازمان می‌تواند از یک نیروی پاره‌وقت تا یک واحد مستقل در درون سازمان متغیر باشد) و به‌این‌ترتیب تمامی اقلام تأمینی که در سازمان موجود است شناسایی شده (شامل اقلام جدیدی که وارد سازمان می‌شوند) و سپس کدهای منحصربه‌فردی به آن‌ها تخصیص داده می‌شود تا اطلاعات در سایر بخش‌های سازمان به نحو بهینه‌تری مورداستفاده قرار گیرند.

شناسایی چیست؟

شناسایی، عبارت است از فرآیند شناخت تمامی اقلام تولید و تامین از طریق مراجعه به مراجع شناسایی کننده‌ی آن یا تعریف مشخصه‌های ذاتی آن به‌گونه‌ای که امکان شناسایی آن قلم کالا درون یک سازمان، به‌صورت یکتا وجود داشته باشد. در پایان فرایند شناسایی، مجموعه‌ای از داده‌ها پیرامون اقلام، ایجاد می‌شود که به آن کاتالوگ گفته می‌شود. سیستم شناسایی اقلام روشی برای شناسایی صحیح و استاندارد اطلاعات اقلام است.

برای متمایز کردن کاتالوگ، از یک شناسه منحصربه‌فرد استفاده می‌شود که به آن کاتالوگ تخصیص می‌یابد. عملیات تخصیص یک شناسه منحصربه‌فرد به یک کاتالوگ را کدگذاری (کدینگ) می‌گویند. کدگذاری عبارت است از تخصیص یک کد یکتا به مجموعه داده‌هایی که درباره یک موجودیت گرداوری یا ایجادشده و صحت آن داده‌ها مورد تائید قرارگرفته است. درواقع کدگذاری آخرین گام در فرایند شناسایی است. مزیت تخصیص یک کد یکتا به مجموعه‌ای از داده‌های پیرامون یک قلم کالا (کاتالوگ) این است که کد یکتا حامل تمامی داده‌های موجود در کاتالوگ اقلام بوده و به‌وسیله‌ی آن کد می‌توان از سیستم‌های اطلاعاتی مختلفی به داده‌های کاتالوگ آن قلم کالا، دسترسی پیدا کرد.

رویکردهای متفاوتی در تخصیص کد شناسایی (شناسه) به کاتالوگ وجود دارد. در روش‌های قدیمی، فرایند شناسایی را به فرایند طبقه‌بندی وابسته می‌کردند و کد تخصیص‌یافته به کاتالوگ به جایگاه قلم کالا در ساختار طبقه‌بندی وابستگی داشت (کد بامعنا). امروزه درروش های استاندارد و بهینه به‌شدت از ایجاد کد بامعنا و وابسته به ساختار طبقه‌بندی پرهیز می‌شود و یک کد یکتای فاقد معنا به کاتالوگ قلم کالا تخصیص می‌یابد. نتیجه نهایی عملیات کدگذاری اقلام، تخصیص یک نام و یک کد مشخص به هر قلم کالاست.
یکی از اهداف شناسایی کالاها و خدمات، ایجاد این امکان است که بتوان به‌راحتی مشخصات اقلام را باهم مقایسه کرد و وجوه تشابه و تمایز آن‌ها را تشخیص داد و به شکل مناسبی آن‌ها را طبقه‌بندی کرد. برای این منظور سعی بر آن است تا مشخصات دقیق و کامل کالاها و تعیین کالاهایی که برای بهره‌برداری باید در کنار هم قرار گرفته و یک مجموعه را تشکیل بدهند، مشخص شود.

۴-برداشت اطلاعات
در این مرحله اطلاعات قلم کالا به ۲ روش میدانی و کتابخانه‌ای جمع‌آوری می‌گردد. در روش میدانی کالا به‌صورت فیزیکی مورد بررسی قرار می‌گیرد و در صورت نیاز برای برداشت اطلاعات کالا به آزمایشگاه فرستاده می‌شود. درروش کتابخانه‌ای، اطلاعات از طریق بررسی و مطالعه منابع نوشتاری و غیر نوشتاری مرتبط جمع‌آوری می‌شود.
۵-ثبت اطلاعات
اطلاعات برداشت‌شده از قلم کالا در این مرحله توسط کارشناسان مربوط ثبت می‌شود. پیش از ثبت نهایی اطلاعات، این اطلاعات مورد نظارت قرارگرفته می‌شود.
۶- صدورکد
در پایان کد استاندارد و منحصربه‌فردی برای قلم کالا صادر می‌شود (جهت شناسایی اقلام سازمانی مورد نظر خود کلیک کنید.)

استاندارد شناسایی اقلام

یکی از استانداردهای بین‌المللی که به موضوع داده‌های باکیفیت پرداخته استاندارد ایزو ۸۰۰۰ است. در این استاندارد الزامات دستیابی به داده‌های باکیفیت و حفظ و نگهداری آن‌ها بیان‌شده است. استاندارد ایزو ۸۰۰۰ معیارهایی را برای تولید و مدیریت داده‌های باکیفیت تعیین کرده است.
۱. کامل بودن: هر ارزشی که نیاز است برای یک محصول یا خدمت به‌صورت الکترونیکی ثبت شود.
۲. سازگار بودن: با همه سیستم‌های نرم‌افزاری داخلی سازگار باشد. کارخانه‌ها سیستم‌های مختلف اطلاعاتی برای محصولات دارند که بهتر است یک نمونه واحد از داده‌های اصلی داشته باشند.
۳. صحیح بودن: داده‌ها (ارزش‌ها) باید به‌طور صحیح یک محصول را توصیف کنند (وزن، ابعاد)
۴. به‌روز بودن: اطلاعات باید به‌روز باشند.

روند شناسایی اقلام
۱- تعیین درختواره اقلام
دسته‌بندی اقلام باید از سطوح اولیه شروع شود. در این سطح اقلام به لحاظ ماهیت (خصوصیات ذاتی مانند مواد اولیه در مصرف قلم کالا استفاده‌شده است) و یا بر اساس کاربرد (کالایی که در صنعت خاصی به‌کاربرده می‌شود مانند پایه یک کامپیوتر) طبقه‌بندی می‌شود. در روش سوم برای دسته‌بندی، از ترکیب دو روش ماهیت و کاربرد استفاده می‌شود. به‌واسطه این دسته‌بندی یک درختواره تشکیل و ساختار طبقه‌بندی تشکیل می‌شود، نظیر درختواره‌های ایرانکد و سماپل (در داخل کشور) و ساختار GPC و ناتو (در خارج کشور).
۲-تعیین نام اقلام
زمانی که طبقه‌بندی شکل گرفت، نام پایه در عنوان تشکیل‌شده قرار می‌گیرد مثلاً در دسته‌بندی غلات، گندم و جو نام پایه هستند. در بعضی موارد نام‌پایه به دلیل آنکه مفهوم کلی کلمه را نمی‌رساند اطلاعات اضافه‌ای به نام پایه وصل می‌شود که ارتباط آن را با ساختار طبقه‌بندی نشان دهد درنتیجه نام پایه تکمیلی شکل می‌گیرد. مثلاً در نام پایه شیر مشخص می‌شود منظور شیر پاستوریزه و یا شیر تأسیسات است.
۳-تعیین الگوی توصیف
الگوی وصف چیست؟ زمانی که نام پایه کالا مشخص شد اطلاعات تجاری محصول شناسایی می‌شود. این شناسایی در قالب پرسش و پاسخ‌هایی شکل می‌گیرد که به آن الگوی وصف گفته می‌شود. الگوی وصف جدولی است که سؤالات برای هر نام پایه ثابت بوده و از کنار هم قرار گرفتن جواب‌ها می‌توان نام محصول را استخراج کرد؛ نام هر محصول متناظر با کد آن در فروشگاه‌ها و کانترهای فروش مورداستفاده قرار می‌گیرد. در رابطه با شکل‌گیری الگوی وصف قوانینی وجود دارد که برخاسته از فضای عملیاتی هستند که کالا در آن بفروش می‌رسد.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *